Tuesday, December 16, 2025

Srimad Bhagavad Gita Path Adhyay 6

 

 श्रीपरमात्मने नमः 

अथ षष्ठोध्यायः 

श्रीभगवानुवाच 

 Adhyay 6 Slok 1 

 अनाश्रितः कर्मफलं कार्यं कर्म करोति यः । 
स सन्यासी च योगी च न निरग्निर्न चाक्रियः । १ । 

 Adhyay 6 Slok 2 

 यं सन्यासमिति प्राहुर्योगं तं विद्धि पाण्डव। 
न हासन्न्यस्तसङ्कल्पो योगी भवति कश्चन। २। 

Adhyay 6 Slok 3 

रुरुक्षोर्मुनेर्योगं कर्म कारणमुच्यते। 
योगारूढस्य तस्यैव शमः कारणमुच्यते । ३ । 

Adhyay 6 Slok 4 

दा हि नेन्द्रियार्थेषु न कर्मस्वनुषज्जते । 
सर्वसङ्कल्पसन्न्यासी योगारूढस्तदोच्यते । ४ ।
 
Adhyay 6 Slok 5 

उद्धरेदात्मनात्मानं नात्मानमवसायेत् । 
त्मैव ह्यात्मनो बन्धुरात्मैव रिपुरात्मनः । ५ ।
 
Adhyay 6 Slok 6 

बन्धुरात्मात्मनस्तस्य येनात्मैवात्मना जितः । 
नात्मनस्तु शत्रुत्वे वर्तेतात्मैव शत्रुवत् । ६ । 

Adhyay 6 Slok 7 

जितात्मनः प्रशान्तस्य परमात्मा समाहितः । 
शीतोष्णसुखदुःखेषु तथा मानामायोः । ७। 

Adhyay 6 Slok 8 

ज्ञानविज्ञानतृप्तात्मा कूस्थो विजितेन्द्रियः । 
युक्त इत्युच्यते योगी समलोष्टाश्मकाञ्चनः । ८ । 

Adhyay 6 Slok 9 

सुहृन्मित्रार्युदासीनमध्यस्थद्वेष्यबन्धुषु । 
साधुष्वपि च पापेषु समबुद्धिर्विशिष्यते । ९ । 

Adhyay 6 Slok 10 

योगी युञ्जीत सततमात्मानं रहसि स्थितः । 
काकी यतचित्तात्मा निराशीरपरिग्रहः । १०। 

Adhyay 6 Slok 11 

शुचौ देशे प्रतिष्ठाप्य स्थिरमासनमात्मनः । 
नात्युच्छ्रितं नातिनीचं चैलाजिनकुशोत्तरम् । ११ । 

Adhyay 6 Slok 12

त्रैकाग्रं मनः कृत्वा यतचित्तेन्द्रियक्रियः । 
उपविश्याने युञ्ज्याद्योमात्मविशुद्धये । १२।
 
Adhyay 6 Slok 13 

समं कायशिरोग्रीवं धारयन्नचलं स्थिरः । 
म्प्रेक्ष्य नासिकाग्रं स्वं दिशश्चानवलोकयन् । १६ । 

Adhyay 6 Slok 14 

प्रशान्तात्मा विगतभीर्ब्रह्मचारिव्रते स्थितः । 
मनः संयम्य मच्चित्तो युक्त सीत मत्परः । १४।
 
Adhyay 6 Slok 15

युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी नियतमानसः । 
शान्तिं निर्वाणपरमां मत्संस्थामधिगच्छति । १५ ।
 
Adhyay 6 Slok 16 

नात्यश्नतस्तु योगोऽस्ति न चैकान्तमनश्नतः । 
न चाति स्वप्नशीलस्य जाग्रतो नैव चार्जुन। १६ । 

Adhyay 6 Slok 17 

युक्ताहारविहारस्य युक्तचेष्टस्य कर्मसु। 
युक्तस्वप्नाबोधस्य योगो भवति दुःखहा। १७। 

Adhyay 6 Slok 18 

दा विनियतं चित्तमात्मन्येवावतिष्ठते । 
निःस्पृहः सर्वकामेभ्यो युक्त इत्युच्यते तदा। १८। 

Adhyay 6 Slok 19 

था दीपो निवास्थो नेङ्गते सोमा स्मृता । 
योगिनो यतचित्तस्य युञ्जतो योमात्मनः । १९। 

Adhyay 6 Slok 20 

त्रोपरमते चित्तं निरुद्धं योसेया। 
यत्र चैवात्मनात्मानं पश्यन्नात्मनि तुष्यति। २०। 

Adhyay 6 Slok 21 

सुखमात्यन्तिकं यत्तद्द्बुद्धिग्राह्यमतीन्द्रियम् । 
वेत्ति यत्र न चैवायं स्थितश्चलति तत्त्वतः । २१ । 

Adhyay 6 Slok 22 यं 

ब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः । 
यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते । २२ । 

Adhyay 6 Slok 23 

तं विद्यादुःखसंयोगवियोगं योगसञ्जितम् । 
स निश्चयेन योक्तव्यो योगोऽनिर्विण्णचेसा । २३ ।
 
Adhyay 6 Slok 24 

सङ्कल्पप्रभवान्कामांस्त्यक्त्वा सर्वाशेषतः । 
मनसैवेन्द्रियग्रामं विनियम्य समन्ततः । २४। 

Adhyay 6 Slok 25 

नैः शनैरुपरमेद्बुद्ध्या धृतिगृहीया । 
त्मसंस्थं मनः कृत्वा न किञ्चिदपि चिन्तयेत्। २५ ।

Adhyay 6 Slok 26 

तो यतो निश्चरति मनश्चञ्चलमस्थिरम्। 
ततस्ततो नियम्यैदात्मन्येव वशं नयेत् । २६ ।

Adhyay 6 Slok 27 

प्रशान्तमनसं होनं योगिनं सुखमुत्तमम् । 
पैति शान्तरजसं ब्रह्मभूतमकल्मषम् । २७। 

Adhyay 6 Slok 28 

युञ्जन्नेवं सदात्मानं योगी विगतकल्मषः । 
सुखेन ब्रह्मसंस्पर्शमत्यन्तं सुखमश्नुते। २८ । 

Adhyay 6 Slok 29 

सर्वभूतस्थमात्मानं सर्वभूतानि चात्मनि। 
क्षते योगयुक्तात्मा सर्वत्र समदर्शनः । २९ । 

Adhyay 6 Slok 30 

यो मां पश्यति सर्वत्र सर्वं च मयि पश्यति । 
स्याहं न प्रणश्यामि सच मे न प्रणश्यति। ३० । 

Adhyay 6 Slok 31 

सर्वभूतस्थितं यो मां भजत्येकत्वमास्थितः । 
सर्वथा वर्तमानोऽपि स योगी मयि वर्तते । ३१ । 

Adhyay 6 Slok 32 

त्मौम्येन सर्वत्र समं पश्यति योऽर्जुन । 
सुखं वा यदि वा दुःखं स योगी परमो मतः । ३२ । 


अर्जुन उवा


 Adhyay 6 Slok33 

योऽयं योगस्त्वया प्रोक्तः साम्येन मधुसूदन । 
स्याहं न पश्यामि चञ्चलत्वात्स्थितिं स्थिराम्। ३३। 


Adhyay 6 Slok 34 


 चञ्चलं हि मनः कृष्ण प्रमाथि बलवदृढम् । 
स्याहं निग्रहं मन्ये वायोरिव सुदुष्करम् । ३४।


श्रीभगवानुवाच 


Adhyay 6 Slok 35 

असंशयं महाबाहो मनो दुर्निग्रहं चलम्। 
भ्यासेन तु कौन्तेय वैराग्येण च गृह्यते। ३५ । 


Adhyay 6 Slok 36 


असंयतात्मना योगो दुष्प्राप इति मे मतिः । 
श्यात्मना तु यतता शक्योवाप्तुमुपायतः । ३६ । 


अर्जुन उवाच 


Adhyay 6 Slok 37 


अयतिः श्रद्धयोपेतो योगाच्चलितमानसः । 
प्राप्य योगसंसिद्धिं कां गतिं कृष्ण गच्छति। ३७। 


Adhyay 6 Slok 38 


कच्चिन्नोभयविभ्रष्टश्छिन्नाभ्रमिव नश्यति । 
अप्रतिष्ठो महाबाहो विमूढो ब्रह्मणः पथि । ३८ । 


Adhyay 6 Slok 39 


न्मे संशयं कृष्ण छेत्तुमर्हस्यशेषतः । 
त्वदन्यः संशयस्यास्य छेत्ता न ह्युपपद्यते । ३९ । 


श्रीभगवानुवाच 


Adhyay 6 Slok 40 


पार्थ नैवेह नामुत्र विनाशस्तस्य विद्यते। 
न हि कल्याणकृत्कश्चिदुर्गतिं तात गच्छति । ४० । 


Adhyay 6 Slok 41 


प्राप्य पुण्यकृतां लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः । 
शुचीनां श्रीतां गेहे योगभ्रष्टोऽभिजाते । ४१ । 


Adhyay 6 Slok 42 


अथवा योगिनामेव कुले भवति धीताम् । 
तद्धि दुर्लभतरं लोके जन्म यदीदृशम् । ४२। 


Adhyay 6 Slok 43 


तत्र तं बुद्धिसंयोगं लभते पौर्वदेहिकम्। 
यतते च ततो भूयः संसिद्धौ कुरुनन्दन । ४३ । 


Adhyay 6 Slok 44 


पूर्वाभ्यासेन तेनैव ह्रियते ह्यवशोऽपि सः । 
जिज्ञासुरपि योगस्य शब्दब्रह्मातिवर्तते । ४४। 


Adhyay 6 Slok 45 


प्रयत्नाद्यतमानस्तु योगी संशुद्धकिल्बिषः । 
नेकजन्मसंसिद्धस्ततो याति परां गतिम् । ४५। 


Adhyay 6 Slok 46 


तपस्विभ्योऽधिको योगी ज्ञानिभ्योऽपि मतोऽधिकः । 
कर्मिभ्यश्चाधिको योगी तस्माद्योगी भवार्जुन। ४६ । 


Adhyay 6 Slok 47


योगिनामपि सर्वेषां मद्गतेनान्तरात्मना । 
श्रद्धावान्भजते यो मां स मे युक्ततमो मतः । ४७। 



 तत्सदिति श्रीमद्भगवद्‌गीतासूपनिषत्सु ब्रह्मविद्यायां योशास्त्रे 
श्रीकृष्णार्जुनसंवादे त्मसंयमयोगो नाम षष्ठोध्यायः ॥ ६ ॥

No comments:

Post a Comment